Κηπουρική for dummies: φύτευση σε γλάστρα

Και τώρα κυρίες και κύριοι, η διεύθυνσις του καταστήματος είναι στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσει ότι εγκαινιάζουμε το "Κηπουρική φορ ντάμιζ" (khpoyriki for dummies). Την πρώτη έκδοση στα δεδομένα του ελληνικού μπλόγκινγκ. Λέγοντας κηπουρική φορ ντάμιζ, εννοούμε (εμείς εδώ, η συντακτική ομάδα του κηπολογίου, δηλαδή, η παπίτσα μονάχη της) την περιγραφή βήμα προς βήμα κηπουρικών εργασιών. Μη νομίζετε, κάποια πράγματα που σε σας είναι γνωστά και σας φαίνονται απλά, άλλοι δεν έχουν την παραμικρή ιδέα. Ξεκινάμε λοιπόν από κάτι εύκολο και επίκαιρο: φύτευση σε γλάστρα.

Υλικά
γλάστρα
πιατάκι
φυτόχωμα
χαλικάκι
α, και ένα φυτό.

Να, ρίξε μια ματιά στη φωτό απ' κάτ.

Εκτέλεση

Βήμα 1ο

Ρίχνουμε μέσα στη γλάστρα / ζαρντινιέρα / γλαστράκι λίγο χαλικάκι. Περίπου 2 δάχτυλα. Το προμηθευόμαστε από μία μάντρα με δομικά υλικά και ζητάμε ότι πιο φτηνό (2 ευρώ περίπου). Αν φυτεύεις το φυτό σας σε κασπό (δηλαδή, γλαστράκι χωρίς τρυπούλες στο κάτω μέρος, ώστε να φεύγει το νερό) βάλε λίγο παραπάνω χαλικάκι, βρε αδερφέ. Και φυσικά πότιζε λιγότερο.

 Βήμα 2ο
Πάνω ακριβώς, ρίχνουμε το χώμα μας. Όχι μέχρι πάνω όμως, αλλά μέχρι τη μέση της γλάστρας.

Βήμα 3ο

Βγάζουμε με προσοχή το φυτό από τη γλάστρα του και το απιθώνουμε πάνω στο νέο του σπίτι, δηλαδή πάνω στο χώμα που μόλις αδειάσαμε. Προσοχή: πριν τη μεταφύτευση αφήνουμε κανα δυο μέρες απότιστο το φυτό, ώστε να βγαίνει εύκολα από τη γλάστρα. Επίσης, πρέπει να βγει μαζί με τη μπάλα χώματος ολάκερο. Αν σπάσει η μπάλα και μας μείνουν οι ρίζες στο χέρι, τότε κλάφτα Χαράλαμπε...

Βήμα 4ο
Γεμίζουμε τη γλάστρα με χώμα μέχρι πάνω. Δεν θάβουμε το φυτό μας βαθιά! Το χώμα πρέπει να φτάνει λίγο πιο πάνω από όσο ήταν στην αρχική του γλάστρα. Σπρώχνουμε με τα χέρια μας το χώμα να γεμίσει όλα τα κενά γύρω από τη μπάλα του φυτού και τέλος πατάμε την επιφάνεια (την μουντζώνουμε θα έλεγα) για να είναι ίσια. Έχε στα υπ' όψη σου, κηπουρέ, ότι μετά από λίγο καιρό το χώμα μας θα "κάτσει". Άρα έχουμε το νου μας να προσθέσουμε λίγο χωματάκι μετά από λιγο καιρό.

Βήμα 5ο

Αυτό το βήμα θα το επαναλαμβάνεις για πολλές φορές από τη στιγμή αυτή: πότισμα. Ρίξε μπόλικο νερό, γιατί το χώμα σου είναι θεόστεγνο, και ας βγει λίγο νερό στο πιατάκι της γλάστρας.

Αυτό το τελευταίο δε θα το έλεγα βήμα. Τελειώσαμε πλέον τη φύτευση και καθόμαστε να απολαύσουμε τη σκιά του φυτού μας.

Προχώρα στον κήπο... »

Μάρτιος: και τώρα τι κάνουμε;

Μικροδουλειές θα σε βάλω να κάνεις αυτές τις μέρες, φίλε αναγνώστη. Μικρές, αλλά με μεγάλη σημασία. Ετοιμάσου να αντιμετωπίσεις την οικονομική κρίση και να ξεχάσεις κατά πού πέφτει το σουπερμάρκετ.

• Σπείρε σπόρους από ντομάτες, πιπεριές, ραδίκια, σε μικρά γλαστράκια, και τα μεταφυτεύεις στη γη ή σε μεγάλες γλάστρες όταν μεγαλώσουν.  Μέσα σε θερμοκήπιο (ή στο σπίτι!) μπορείς να σπείρεις σέλερι, κορίανδρο, μαϊντανό, άνιθο. Έξω στο λαχανόκηπό σου, στη φύση και στον καθαρό αέρα μπορείς να σπείρεις καρότα, λάχανο, φασουλάκια, σπανάκι, παντζάρι, κουνουπίδι, μαρούλι, ρόκα κτλ. Θυμήσου να έχεις το χώμα τους πάντα νωτισμένο, αλλά όχι μούσκεμα. Μπορείς να φυτέψεις και πατατούλες έξω στο χώμα! Αλλά, πρόσεξε! Μη φυτέψεις τις πατάτες του εμπορίου! Το γράφει και πάνω στις συσκευασίες ότι απαγορεύεται η φύτευση. Γενικά, πρόσεχε από πού θα προμηθευτείς όλους τους σπόρους σου.

• Ψέκασε με ζιζανιοκτόνο τους αρμούς ανάμεσα στις πέτρες στα μονοπάτια, τα μονοπάτια με χαλίκι, ή όπου αλλού μαζεύεται χώμα και ξεφυτρώνουν ανεπιθύμητα ζιζάνια. Μήπως υπάρχουν και επιθυμητά ζιζάνια; Έτσι, δε θα προλάβουν να φυτρώσουν αυτά τα απαίσια πράσινα χόρτα που σου χαλάνε τη μόστρα και σου ανεβάζουν την πίεση.

• Αν έχεις χρόνο και όρεξη και γερά νεύρα, πάρε ένα σκαλιστηράκι και βγάλε με προσοχή μαζί με τη ρίζα τα ζιζάνια μέσα από τους χλοοτάπητες. Ω ναι, δεν είναι εκεί η θέση τους! Ω όχι, δεν πρέπει να τα αφήσουμε εκεί μόνο και μόνο επειδή είναι πράσινα σα το γκαζόν! Αν δε τα βγάλεις εγκαίρως και τα κουρεύεις κάθε φορά που κουρεύεις το γκαζόν, αυτά δε θα το βάλουν κάτω. Θα δυναμώνουν όλο και περισσότερο, η ρίζα θα φτάσει στην άλλη άκρη της γης και δε θα βγαίνουν με τίποτε.

• Αν έχεις ελαιόδεντρα και τα κλάδεψες, μην ξεχάσεις να αλείψεις πάνω στα σημεία που κλαδεύτηκαν χοντρά κλαδιά (διαμέτρου 5 εκ. και πάνω) την ειδική πάστα που τα προσατεύει από εισβολή ασθενειών.  Επίσης, είναι κατάλληλη στιγμή για να ψεκάσεις με χαλκούχο διάλυμα.

 Ε, τι με κοιτάς. Γρήγορα στον μπαξέ!

Προχώρα στον κήπο... »

Αστικό πράσινο (και καλά): Θεσσαλονίκη

Όταν έγραφε ο συγγραφέας του λεξικού το λήμμα "αστικό πράσινο", σίγουρα δεν εννοούσε κάτι από τα παρακάτω. Και σίγουρα δεν είχε στο μυαλό του το αστικό πράσινο της Θεσσαλονίκης. Γιατί πολύ απλά δεν είναι καν πράσινο, είναι μόνο αστικό.

Μία από τις αγαπημένες μου οδούς της πόλης είναι η οδός Θεμιστοκλή Σοφούλη, που ξεκινάει από την Β. Όλγας και τελειώνει στο Καραμπουρνάκι. Κάνε μια βόλτα Θεσσαλονικιέ αναγνώστη ή επισκέπτη αναγνώστη στο πεζοδρόμιο της οδού αυτής, και θα με θυμηθείς. Θα λες: "Αααααα, η παπίτσα..." Το ίδιο το παπί που έχει κάνει πάμπολλα σούρτα φέρτα εκεί, έχει συναντήσει οικογένεις, μαμάδες με καρότσια, μαμάδες χωρίς καρότσια, ποδηλάτες, εξωγήινους, κ.α. Πράγμα που σημαίνει ότι σε πολλούς αρέσει να βολτάρουν εκεί, κάτω από τα πλατάνια!

Η κύρια δεντοστοιχία του δρόμου αποτελείται από πλατάνια, πολύ μεγάλα πλέον, ψηλά και αγέρωχα. Κάπου κάπου, και μάλλον σε σημεία που μερικά πλατάνια αποδήμησαν εις Κύριον, κάποιος πήγε και κότσαρε λεύκες και ακακίες. Και ήρθε η λεύκη και μεγάλωσε και έγινε πελώρια, και έκανε έναν κορμό "Να" με το συμπάθειο, και πήγε ο κουρέας και την κλάδεψε, και την έκανε χάλια. Και στα σημεία που κλαδεύτηκε η λεύκη, γέμισε θυσσάνους από κλαδιά, και δε μοιάζει πια με λεύκη. Έχει μείνει ένας χοντρός κορμός με κάτι λεπτούτσικα κλαδάκια. Μια ομορφιά.

Αυτό συμβαίνει, γιατί οι λεύκες είναι ιδιαίτερα ταχυαυξή είδη. Τις φυτεύεις και μέχρι να πεις κύμινο, έχουν γίνει θηρία. Άρα δεν είναι και οι πλέον κατάλληλες για δεντροστοιχίες σε μικρούς δρόμους και δίπλα σε πολυκατοικίες.

Σε άλλα δέντρα, έχουν δημιουργηθεί όγκοι. Αηδία.

Αλλά και τα ίδια τα πλατάνια που είναι οι μόνιμοι κάτοικοι του δρόμου, τραβάν επίσης μεγάλο ζόρι. Τα περισσότερα είναι σφηνωμένα μέσα σε μικροσκοπικούς λάκκους, στους οποίους κανονικά χωράει το πολύ πολύ ένας πανσές.

Και τι να σου κάνει και το πλατάνι. Ζορίστηκε, ζορίστηκε, ουφ, του 'ρθε να σκάσει εκεί μέσα! Και σήκωσε μπαϊράκι και έσπρωξε με τις ρίζες του το πεζοδρόμιο και έσπασε τις πλάκες και τα έκανε λίμπα. Αν σε πιάσω πλατάνι στα χέρια μου...

Δες κι άλλο αστικό πράσινο:

Αστικό πράσινο (και καλά): Θεσσαλονίκη 2

Κήποι του κόσμου: Ουζμπεκιστάν, Τασκένδη

Ένα όμορφο χωριό στα Γιαννιτσά

Vauban: μία καταπράσινη πόλη
Βόλτα στη Στουτγκάρδη

Προχώρα στον κήπο... »