Φωτίνια (Photinia x fraseri ‘Red Robin’)

• Αειθαλής πλατύφυλλος θάμνος, καταπράσινος όλο το χρόνο στον κήπο σου. Και κατακόκκινος την άνοιξη.
• Τα φρέσκα φύλλα του είναι εντυπωσιακά κόκκινα, κάτι που ευνοείται από την έκθεσή της στον ήλιο: περισσότερη έκθεση, πιο κόκκινα φύλλα.

Ανάπτυξη

• Πολύ γρήγορη ανάπτυξη. Μεγαλώνει τακ τουκ. Στο πίτς φυτίλι. Τσακ μπαμ. Στο άψε σβήσε. Μέχρι να πεις κύμινο. Μπορεί να φτάσει και να ξεπεράσει και τα 3 μέτρα.
• Φτιάχνει καταπράσινο, συμπαγή, φουντωτό φράχτη με έντονες κόκκινες εικαστικές παρεμβάσεις.
• Μέτρια οικονομική λύση. Μην πάρεις μεγάλα φυτά. Πάρε μικρά και θα μεγαλώσουν γρήγορα. Τιπ: άλλωστε τα μικρά φυτά εγκαθίστανται και ριζώνουν καλύτερα στον κήπο, έχοντας πιο υγιή ανάπτυξη.

Ανθοφορία

• Ανθίζει την άνοιξη για περίπου 1 μήνα, και τα άνθη της είναι μεγάλα άσπρα μπουκέτα.
• Τα λουλούδια της αναδύουν μία μυστήρια, ίσως λίγο δυσάρεστη και βαριά μυρωδιά.
• Και σίγουρα όσο παραμένει ανθισμένη, καθυστερεί η βλάστηση νέω φύλλων.
• Άσε που όταν τελειώνει την ανθοφορία αφήνει πίσω κάτι μαδημένα κλαδάκια με ξεραμένα λουλούδια που πρέπει να κόψεις, αλλιώς η φωτίνια σου περισσεύει μιζέρια και θλίψη. Οπότε αν με ρωτάτε, θα προτιμούσα να μην ανθίζει. Από μένα είναι “όχι” τα άνθη της. Αλλά ποιος με ρώτησε εμένα;

Φως, νερό, όχι τηλέφωνο

• Της αρέσει το φως, οι ηλιόλουστες θέσεις
• Δεν θέλει υπερβολικό νερό, δεν της αρέσει το μόνιμα βρεγμένο χώμα
• Τηλέφωνο δεν έχει ζητήσει ακόμη

Προσοχή

• Μη την μπερδέψεις με τη Φωτίνια νάνα. Μοιάζουν πολύ, αλλά η νάνα μένει κοντοστούπα μια ζωή. Δε θα σου φτιάξει φράχτη στον αιώνα τον άπαντα, παρά μόνο μία μικρή ταπεινή χαμηλή μπορντούρα.

• Φύτευση το ένα δίπλα στο άλλο σε απόσταση περίπου 0,70μ.
• Φύτευση όλο το χρόνο, αλλά αν αποφύγεις τον Ιούλιο και τον Αύγουστο θα είναι σαφώς καλύτερα.
• Ρίξε τυρφόχωμα μέσα στον κάθε λάκκο. Διαμόρφωσε λάκκους  γύρω από τον κάθε κορμό για να κρατάει νερό και να κάνεις οικονομία.
• Πιθανός εχθρός της φωτίνιας: ψείρες . Δε απειλείται η ανάπτυξή της και μετά από λίγο καιρό θα φύγουν μόνες τους, όταν θα φύγει και η γλυκιά άνοιξη που τις κουβάλησε.
• Πιθανή ασθένεια της φωτίνιας: σκούρες στρόγγυλες κηλίδες στα φύλλα. Πρόκειται για μυκητίαση. Κλαδεύεις τα προσβεβλημένα φύλλα και τα καις. Απολυμαίνεις αμέσως το κλαδευτήρι.
• Μπορείς να την κλαδέψεις και να τη διαμορφώσεις στο ύψος και σχήμα που θέλεις. Πρόσεξε: μη την αφήνεις να ξεφύγει σε ύψος και να μένουν γυμνά και χωρίς φύλλα τα κάτω κλαδιά της. Θυμήσου τα τιπς για κλαδέματα.
• Αφού είναι τόσο ανθεκτική στα κλαδέματα, και αν δε τη θες για φράχτη ,μπορείς να κόψεις όλα τα κλαδιά μέχρι το ύψος των ματιών σου και να αφήσεις μία φούντα από κλαδιά στην κορυφή. Έτσι, την έχεις κάνει μικρό δεντράκι, κατάλληλο για μικρό κήπο, μπαλκόνι ή στο κέντρο του παρτεριού. Και αφού θα είναι ένα μικρό και τρισαχριτωμένο δεντράκι, θα πρέπει να κόβεις κάθε φορά που πετάγονται τα φρέσκα κλαδιά από μάτια κατά μήκος του γυμνού κορμιού. Αυτά τα κλαδιά τρώνε όλο το “φαγητό” από το δεντράκι σου, αναπτύσσονται σε χρόνο μηδέν και κόβουν την ανάπτυξη από την κόμη του δέντρου σου.

Δε σ’ άρεσε αυτός ο φράχτης; Διάλεξε έναν άλλο, μικρό, μεγάλο, πράσινο, κόκκινο:

Φράχτης με λέιλαντ
Φράχτης με ελαίαγνο
Φράχτης με πικροδάφνη
Φράχτης με αγγελική
Φράχτης με ρυγχόσπερμο
Φράχτης με βερβερίδα
Φράχτης με πυξάρι

Σου άρεσαν οι φωτογραφίες; Λάτρεψες το κείμενο; Μην ξεχνάς ότι απαγορεύεται να τα αντιγράψεις χωρίς να αναφέρεις την ακριβή πηγή όπου τα βρήκες, δηλαδή το Κηπολόγιο, με το συγκεκριμένο url. Λεπτομέρειες εδώ.

Επιλέγω ζαρντινιέρα

• Αν θέλεις να γίνει ψηλός και καμαρωτός ο φράχτης στο μπαλκόνι σου θα χρειαστείς μεγάλες ζαρντινιέρες και όχι γλάστρες. Οι γλάστρες θα δημιουργούν κενά ανάμεσά τους, ενώ με τη ζαρντινιέρα ο φράχτης θα είναι πιο πυκνός και συμπαγής με λιγότερα κενά.
• Η ζαρντινιέρα σου θα πρέπει να είναι ελαφριά και εύκολη στη μετακίνηση καθώς θα πρέπει συχνά να τις μετακινείς λίγο μπροστά για να καθαρίζεις τη σκόνη και τα πεσμένα φύλλα από πίσω. Επίσης, μία βαριά ζαρντινιέρα όπως η πήλινη θα επιβαρύνει με ακόμη περισσότερο βάρος το μπαλκόνι σου, ένα βάρος που μαζί με το βάρος του χώματος και του φυτού ίσως είναι απαγορευτικό για τις αντοχές του μπαλκονιού σου.
• Μη τσιγκουνευτείς στο μέγεθος. Όταν θέλεις να φτιάξεις φράχτη με φυτά που θα πρέπει να μεγαλώσουν και σε ύψος και σε πλάτος χρειάζεσαι μπόλικο χώμα ώστε να έχουν χώρο οι ρίζες να αναπτυχθούν. Θα χρειαστείς σίγουρα βαθιά ζαρντινιέρα με μήκος 1 μέτρο ώστε να χωρέσουν 2 μεγάλα φυτά το ένα δίπλα στο άλλο. Οι διαστάσεις που συνήθως έχουν αυτές οι βαθιές ζαρντινιέρες είναι περίπου 1×0,4×0,4.
• Και πάμε τώρα στο σημαντικό θέμα που είναι η τιμή, τα λεφτά, τα μπικικίνια. Το κόστος τους κυμαίνεται σε διάφορα επίπεδα ανάλογα με την ποιότητα, τον σχεδιασμό, την εταιρία, τον τρόπο παραγωγής τους. Μπορείς να έχεις για πολλά χρόνια μία ζαρντινιέρα χαμηλού κόστους. Θα σε βγάλει ασπροπρόσωπο. Αν βέβαια επιλέξεις μία ακριβότερη, σημαίνει ότι θα έχεις σίγουρα καλύτερη ποιότητα πλαστικού και προφανώς θα απολαμβάνεις καλύτερο ντιζάιν στο μπαλκόνι σου για να βλέπει η συμπεθέρα και να ζηλεύει. Αν πάλι έχεις εστιατόριο ή ξενοδοχείο νομίζω πως μία λιτού ντιζάιν όμορφη ζαρντινιέρα θα σου προσδώσει κύρος για να σε εκτιμήσουν ιδιαίτερα πελάτες σου.
• Πάνω που θα το ξεχνούσα: μην ξεχάσεις να πάρεις πιάτα για κάτω από τις ζαρντινιέρες. Πρέπει να καταλήγουν κάπου τα νερά που θα στραγγίζουν χωρίς να σου λερώνουν το μπαλκόνι.

Επιλέγω φυτά

Τα μυστικά για έναν επιτυχημένο φράχτη είναι δύο: το φυτό που θα φυτευτεί να είναι αειθαλές και να έχει πολύ γρήγορη ανάπτυξη. Αν είναι φυλλοβόλο τότε θα είναι δύσκολα τα πράγματα για κάποιους μήνες που θα ρίχνει τα φύλλα του και θα μπορεί ο γείτονας να σου κάνει κουκου τζα μέσα από τα γυμνά κλαδιά του. Αν είναι αργής ανάπτυξης όπως πχ πυξάρι θα δεις τον φράχτη ψηλό και πυκνό όταν το εγγόνι σου θα πάρει το δεύτερο post doc.

Κάποιες καλές επιλογές είναι η φωτίνια, το βιβούρνο λούσιντουμ, το δαφνοκέρασο, ο μετροσίδηρος και η δάφνη. Ας τα δούμε ένα προς ένα.

Φωτίνια

Αγαπημένη μου η φωτίνια και το ξέρεις, φίλε αναγνώστη. Πολύ γρήγορη ανάπτυξη, κόκκινο φύλλωμα, κλαδεύεται όπως θέλεις, πυκνός φράχτης. Κοίτα τι όμορφη που δείχνει μέσα στην ντελικάτη ζαρντινιέρα!

Βιβούρνο λούσιντουμ

Πολύ αγαπητό, επίσης, το έχω φυτέψει καν και καν σε πολλούς πελάτες για τα πολλά πλεονεκτήματά του: γυαλιστερό φύλλωμα, πυκνός φράχτης, εύκολη συντήρηση.

Δαφνοκέρασος

Αυτός ο δαφνοκέρασος, παιδιά, εμενά ποτέ δε με συνάρπασε στα πρώτα χρόνια της ζωής του. Μου αρέσει όταν μεγαλώνει λίγο και γι’ αυτό σου προτείνω να επιλέξεις έτοιμα αναπτυγμένα φυτά, όπως αυτό της φωτογραφίας. Όταν περάσουν χρόνια ανθίζει κιόλας και κάνει πολύ εντυπωσιακό άνθος.

Μετροσίδηρος

Αλήθεια είναι ότι στη Βόρεια Ελλάδα δε θα τον συναντήσεις τον μετροσίδηρο συχνά σε κήπους. Αποτελεί επιλογή για κήπους στο νότο όπου ευδοκιμεί και δεν κινδυνεύει από το κρύο και τις παγωνιές. Έχει αυτό το ιδιαίτερα όμορφο γκρίζο φύλλωμα με το όμορφο στρογγυλό σχήμα.

Δάφνη

Η δάφνη είναι ορθόκλαδος θάμνος που θα χρειαστεί λίγο παραπάνω φροντίδα ώστε να μην ξεφύγει σε ύψος. Θα πρέπει, λοιπόν, να την κλαδεύεις πιο οργανωμένα ώστε να μπορεί να μεγαλώνει και σε πλάτος. Άλλωστε μετά το κλάδεμα έχεις και ένα μεγάλο ατού: αποξηραίνεις όλα τα υγιή μόνο φύλλα και τα αποθηκεύεις για χρήση την μαγειρική.

Φωτογραφίες: Γεωπονικές Επιχειρήσεις Χορομίδη

Βερβερίδα (Berberis thunbergii ‘Atropurpurea’)
Έλεος πια  με τους πράσινους φράχτες. Μας τέλειωσαν τα χρώματα; Καθόλου φαντασία; Καθόλου ευρηματικότητα πια αυτή η κηποτεχνία; Τι πρέπει να γίνει δηλαδή; Να γεμίσουμε το σύμπαν βερβερίδες;

• Φυλλοβόλος πλατύφυλλος θάμνος
• Κατακόκκινα, σχεδόν μπορντώ, τα μικρά στρόγγυλα φύλλα του
• Θα τα ρίξει το χειμώνα και την άνοιξη θα βγάλει νέα
• Αρκετά γρήγορη ανάπτυξη, δύσκολα θα ξεπεράσει το 1,5 μέτρο ύψος
• Μεγαλώνει προς όλες τις κατευθύνσεις και γίνεται φουντωτός θάμνος
• Αν την βλέπει ο ήλιος το κόκκινο θα είναι εκτυφλωτικό
• Αν αντέχει στην ξηρασία; Θα αστιεύεσαι! Η βερβερίδα και η ξηρασία είναι οι καλύτερες φίλες
• Τα μικρά αγκαθάκια, που κατοικοεδρεύουν πάνω στη βερβερίδα, είναι χαρακτηριστικό των ξηρανθεκτικών φυτών

Βερβερίδα (Berberis thunbergii ‘Atropurpurea’)

Οοοοοοπ, ζουμ στα φυλλαράκια της.

Βερβερίδα (Berberis thunbergii ‘Atropurpurea’)

Τι να προσέξεις:

• Να μην τσιμπηθείς
• Να μην τσιμπηθείς
• Να μην τσιμπηθείς
• Μια φορά θα τη φυτέψεις, φόρα γάντια. Μην είσαι και μυγιάγγιχτος.
• Το θέμα είναι να μην τσιμπηθούν μπόμπιρες που θα παίζουν τριγύρω. Προσοχή αν ο κήπος φιλοξενεί παιδιά!
• Το χειμώνα που θα ρίξει τα φύλλα της την κλαδεύεις για να συμμαζευτεί και για να της δώσεις σχήμα μπάλας, αν θες.
• Κάνει πολύ όμορφο, αλλά όχι πανύψηλο φράχτη
• Να προσέξεις να μη ζητήσεις βερβερίδα και σου δώσουν την άλλη τη βερβερίδα, την πράσινη, την αειθαλή. Εμένα η άλλη δε μ’ αρέσει.
• Να προσέξεις να μη ζητήσεις βερβερίδα και σου δώσουν την άλλη τη βερβερίδα, τη νάνα που δε μεγαλώνει σε ύψος περισσότερο από 20 εκ. Ποπό, όλο παγίδες κρύβει αυτό το φυτό.
• Δε θα τη συνιστούσα για μπαλκόνι. Θα περνάς με το δίσκο να κεράσεις τη ζμπεθέρα, θα τσιμπιέσαι, θα σου πέφτει κάτω ο δίσκος. Πάει το προξενιό.

Βερβερίδα (Berberis thunbergii ‘Atropurpurea’

Δε σ’ άρεσε αυτός ο φράχτης; Διάλεξε έναν άλλο, μικρό, μεγάλο, πράσινο, κόκκινο:
Φράχτης με λέιλαντ
Φράχτης με ελαίαγνο
Φράχτης με πικροδάφνη
Φράχτης με φωτίνια
Φράχτης με αγγελική
Φράχτης με ρυγχόσπερμο
Φράχτης με πυξάρι

• Αειθαλής πλατύφυλλος θάμνος, καταπράσινος όλο το χρόνο στον κήπο σου.
• Τα φρέσκα φύλλα του είναι εντυπωσιακά κόκκινα, κάτι που ευνοείται από την έκθεσή της στον ήλιο: περισσότερη έκθεση, πιο κόκκινα φύλλα.
• Πολύ γρήγορη ανάπτυξη. Μα πιο γρήγορη δε θα μπορούσε! Πετάει κλαδιά ντόινγκ δεξιά, ντόιγνκ αριστερά. Μπορεί να φτάσει και να ξεπεράσει και τα 3 μέτρα.
• Φτιάχνει καταπράσινο, φουντωτό φράχτη με έντονες κόκκινες εικαστικές παρεμβάσεις.
• Ανθίζει την άνοιξη για περίπου 1-2 μήνες, και τα άνθη της είναι μεγάλα άσπρα μπουκέτα.
• Τι να σου ζητήσει; Ήλιο για να κοκκινίζει και νερό για να μεγαλώνει.
• Μέτρια οικονομική λύση. Μην πάρεις μεγάλα φυτά. Πάρε μικρά και θα μεγαλώσουν τακ τουκ.
• Προσοχή: μη την μπερδέψεις με τη Φωτίνια νάνα. Μοιάζουν τόσο πολύ, αλλά η νάνα μένει κοντοστούπα μια ζωή.

• Φύτευση το ένα δίπλα στο άλλο σε απόσταση περίπου 0,70μ.
• Φύτευση όλο το χρόνο, αλλά αν αποφύγεις τον Ιούλιο και τον Αύγουστο θα είναι σαφώς καλύτερα.
• Ρίξε τυρφόχωμα μέσα στον κάθε λάκκο. Διαμόρφωσε λάκκους  γύρω από τον κάθε κορμό για να κρατάει νερό και να κάνεις οικονομία.
• Πιθανός εχθρός της φωτίνιας: ψείρες . Ψεκάζεις με κατάλληλο εντομοκτόνο.
• Πιθανή ασθένεια της φωτίνιας: σκούρες στρόγγυλες κηλίδες στα φύλλα. Πρόκειται για μυκητίαση, επεμβαίνεις με μυκητοκτόνο και κλαδεύεις τα προσβεβλημένα φύλλα και τα καις. Απολυμαίνεις αμέσως το κλαδευτήρι.
• Μπορείς να την κλαδέψεις και να τη διαμορφώσεις στο ύψος και σχήμα που θέλεις. Πρόσεξε: μη την αφήνεις να ξεφύγει σε ύψος και να μένουν γυμνά και χωρίς φύλλα τα κάτω κλαδιά της. Θυμήσου τα τιπς για κλαδέματα.
• Αφού είναι τόσο ανθεκτική στα κλαδέματα, και αν δε τη θες για φράχτη ,μπορείς να κόψεις όλα τα κλαδιά μέχρι το ύψος των ματιών σου και να αφήσεις μία φούντα από κλαδιά στην κορυφή. Έτσι, την έχεις κάνει μικρό δεντράκι, κατάλληλο για μικρό κήπο, μπαλκόνι ή στο κέντρο του παρτεριού. Και αφού θα είναι ένα μικρό και τρισαχριτωμένο δεντράκι, θα πρέπει να κόβεις κάθε φορά που πετάγονται τα φρέσκα κλαδιά από μάτια κατά μήκος του γυμνού κορμιού. Αυτά τα κλαδιά τρώνε όλο το “φαγητό” από το δεντράκι σου, αναπτύσσονται σε χρόνο μηδέν και κόβουν την ανάπτυξη από την κόμη του δέντρου σου.

Δε σ’ άρεσε αυτός ο φράχτης; Διάλεξε έναν άλλο, μικρό, μεγάλο, πράσινο, κόκκινο:

Φράχτης με λέιλαντ
Φράχτης με ελαίαγνο
Φράχτης με πικροδάφνη
Φράχτης με αγγελική
Φράχτης με ρυγχόσπερμο
Φράχτης με βερβερίδα
Φράχτης με πυξάρι

Σου άρεσαν οι φωτογραφίες; Λάτρεψες το κείμενο; Μην ξεχνάς ότι απαγορεύεται να τα αντιγράψεις χωρίς να αναφέρεις την ακριβή πηγή όπου τα βρήκες, δηλαδή το Κηπολόγιο, με το συγκεκριμένο url. Λεπτομέρειες εδώ.

• Αειθαλής, πλατύφυλλος θάμνος με πράσινα γυαλιστερά φύλλα.
• Γρήγορη ανάπτυξη. Μην βιαστείς και πάρεις τεράστια φυτά για το φράχτη σου, δε χρειάζεται.
• Ανθίζει την άνοιξη και βγάζει κάτι μυρωδάτα άσπρα μικρά λουλουδάκια, μμμμμ, μούρλια. Άλλο να στο λέω και άλλα να τα οσφρίζεσαι!
• Τα λουλουδάκια μετά θα γίνουν πάραυτα καρποί. Οι καρποί, τέλη Νοεμβρίου περίπου, θα σκάσουν και θα βγουν από μέσα κόκκινοι σπόροι. Από τους σπόρους εύκολα φτιάχνεις νέα φυτά. Δες πώς τους φυτεύεις.
• Καταπληκτικό πλεονέκτημα της Άντζελας: αντέχει σε παραθαλάσσιες φυτεύσεις! Ακόμη και 50 μέτρα από τη θάλασσα, σου λέω.
• Αρκετά οικονομική λύση.
• Η Άντζελα (Pittosporum tobira) που σου λέω τόση ώρα μοιάζει με την αγγελική μικρόφυλλη (Pittosporum heterophylum). Έχουν πάνω κάτω τα ίδια χαρακτηριστικά, αλλά η μικρόφυλλη έχει πιο μικρό και μυτερό φύλλο. Δεν παρεξηγείται αν τις μπερδέψεις.
• Δεν θα τεζάρει εύκολα αν την αφήσεις απότιστη. Της αρέσει να στραγγίζει το χώμα της, όχι να μένει υγρό.

 

• Φύτευση η μία δίπλα στην άλλη σε απόσταση περίπου 0,70 εκ.
• Φυτεύεις όλο το χρόνο εκτός από τους πολύ ζεστούς καλοκαιρινούς μήνες.
• Αν δε τη θες για φράχτη, μπορεί άνετα να φυτευτεί και μοναχιά της, η χρυσή μου.
• Ρίξε τυρφόχωμα μέσα στον κάθε λάκκο. Διαμόρφωσε λάκκους  γύρω από τον κάθε κορμό για να κρατάει νερό και να κάνεις οικονομία.
•  Πιθανός εχθρός: ψείρες, ψευδόκοκκος. Ψεκάζεις με εντομοκτόνο. Ο ψευδόκοκκος αν είναι λίγα άτομα, μπορείς να τον μαζεύεις με μία μπατονέτα βουτηγμένη στο οινόπνευμα.
• Από κλαδέματα δεν μασάει καθόλου. Όσο πιο αυστηρά την κλαδέψεις, τόσο πιο πολλά μάτια θα πετάξει στα εναπομείναντα κλαδιά.
• Καταλληλότερη εποχή για κλάδεμα: χειμώνας.
• Αν είσαι τύπος που του αρέσουν οι γιαπωνέζικοι κήποι και τα χαριτωμένα κλαδεμένα μικρά δεντράκια, μπορείς να τη φυτέψεις μοναχιά της και να της κλαδέψεις όλα τα χαμηλότερα κλαδιά. Θα μείνει πάνω πάνω μία κόμη σαν ομπρελίτσα. Τη γλυκιά που θα είναι η αγγελικούλα σου!

• Αειθαλές αναρριχώμενο φυτουλάκι, όλο το χρόνο ζωντανό και φρέσκο
• Πράσινα γυαλιστερά φύλλα
• Πολύ γρήγορη ανάπτυξη, άμεση εξυπηρέτηση. Αν το βάλεις να περιπλέκεται πάνω σε ένα καγκελάκι, θα δεις σύντομα αποτέλεσμα.
•  Θα ντύσει και τον τοίχο σου, αρκεί να μπορεί να γραπωθεί σε ένα καφασωτό ή να ένα καλαμωτό πλέγμα.
• Θα το βρεις ανθισμένο τον Μάιο και τον Ιούνιο.
• Άσπρο λουλουδάκι σα μικρή προπελίτσα.
• Από μοσχομυρωδιά σκίζει το άσπρο αυτό λουλουδάκι.
• Το χειμώνα θα την βγάλει καθαρή έξω, το πολύ πολύ λίγο να ρίξει μερικά φύλλα. Ψιλαδούρες.
• Το καλοκαίρι θα το ποτίζεις αρκετά, αλλά όχι να είναι λάσπη το χώμα για μέρες.
• Πολύ ανθεκτικό φυτό. Σίδερα μασάει ο Κουταλιανός.

• Αγόρασε φυτά καλά ριζωμένα. Μόλις φυτευτούν και βρουν το χώρο τους θα αφινιάσουν βγάζοντας κλαδιά δεξιά κι αριστερά.
• Στήριξέ τα καλά μόλις τα φυτέψεις και πλέξε λίγο τα κλαδιά τους πάνω στον καμβά που θες να ντύσεις, π.χ. πάνω στο κάγκελο, πάνω στο καφασωτό κτλ.
• Επειδή το πιθανότερο είναι να γίνει τέρας και να κάνει πολύ πυκνό φύλλωμα, το χειμώνα θα πατήσεις ένα γερό κλάδεμα για να αραιώσει και να αναπνεύσει. Μη σκιάζεσαι, την άνοιξη θα ξαναμεγαλώσει γρήγορα. Τα ίδια Παντελάκη μου…
• Το χρησιμοποιείς για: να ντύσεις έναν άσχημο ή γυμνό τοίχο, να καλύψεις το κάγκελο στο μπαλκονι σου για να νιώθεις ότι είσαι στη ζούγκλα, να φτιάξεις πυκνό φράχτη στην άκρη του κήπου σου για να μη βλέπει ο γείτονας τις παντσέτες που ψήνεις στο μπάρμπεκιου και του τρέχουν τα σάλια.

Δε σ’ άρεσε αυτός ο φράχτης; Διάλεξε έναν άλλο, μικρό, μεγάλο, πράσινο, κόκκινο:

Φράχτης με λέιλαντ
Φράχτης με ελαίαγνο
Φράχτης με πικροδάφνη
Φράχτης με φωτίνια
Φράχτης με αγγελική
Φράχτης με βερβερίδα
Φράχτης με πυξάρι

• Είναι αειθαλής κωνοφόρος θάμνος, πράσινος ολ όβερ δε γίαρ.
• Έχει αρκετά γρήγορη ανάπτυξη.
• Δημιουργεί συμπαγή, αφράτο και καταπράσινο φράχτη.
• Δε λερώνει με πεσμένα φύλλα τον κήπο σου.
• Δεν έχει ιδιαίτερες απαιτήσεις περιποίησης.
• Αρκετά προσιτή τιμή για το καλό αποτέλεσμα που θα σου δώσει σε μικρό σχετικά χρονικό διάστημα. Τα βγάζει τα λεφτά του, που λένε.

• Φύτευση το ένα δίπλα στο άλλο σε απόσταση 0,70 εκ. – 1μ. Σε μεγαλύτερη απόσταση θα αργήσει πολύ να φτιάξει φράχτη. Σε μικρότερη απόσταση θα μπλεχτούν από νωρίς τα κλαδιά μεταξύ τους, πράγμα που θα δυσκολεύει την ανάπτυξή τους και θα δημιουργήσει πολλά ενδιάμεσα ξερά κλαδιά.
• Φύτευση από Οκτώβριο μέχρι Μάιο το πολύ.
• Αν δεν προστατεύονται από τσιμεντένιο τοίχο και ταλαιπωρούνται από αέρηδες, στήριξέ τα με μικρούς πασσάλους το κάθε ένα.
• Ρίξε τυρφόχωμα μέσα στον κάθε λάκκο. Διαμόρφωσε λάκκους  γύρω από τον κάθε κορμό για να κρατάει νερό και να κάνεις οικονομία.
• Πιθανή αρρώστια που μπορεί να ταλαιπωρήσει τον φραχτούλη σου είναι η φυτόφθορα (θα αρχίσει να ξεραίνεται το φυτό από τον κορμό προς τα έξω) και αντιμετωπίζεται με μυκητοκτόνο. Πιθανός εχθρός η βαμβακάδα (άσπρα κολλώδη μπιρμπιλόνια σα βαμβάκι πάνω στο φυτό) και αντιμετωπίζεται με εντομοκτόνο.

Δε σ’ άρεσε αυτός ο φράχτης; Διάλεξε έναν άλλο, μικρό, μεγάλο, πράσινο, κόκκινο:

Φράχτης με ελαίαγνο
Φράχτης με πικροδάφνη
Φράχτης με φωτίνια
Φράχτης με αγγελική
Φράχτης με ρυγχόσπερμο
Φράχτης με βερβερίδα
Φράχτης με πυξάρι

Άλλη μία πρόταση, λοιπόν, για τον φράχτη σου είναι το βιβούρνο και συγκεκριμένα το Viburnum tinus. Τίνους (tinus) θα ζητήσετε αν θέλετε αυτό τις φωτογραφίας. Γιατί υπάρχουν κι άλλα βιβούρνα στην πλάση, όπως το βιβούρνο το λούσιντουμ κ.α. Θα πάτε, στο φυτώριο και θα σταθείτε πάνω από ένα βιβούρνο “Τίνους είσι συ καλεεεε;”  Ναι.

Αυτό, λοιπόν, το βιβούρνο έχει σκούρο πράσινο ψιλοχνουδωτό φύλλωμα και είναι αειθαλές. Μεγαλώνει σχετικά γρήγορα και αν το κλαδέψεις καταλλήλως θα σου δώσει ένα νταβραντισμένο συμπαγή φράχτη. Μπορείς να μη το φυτέψεις σε φράχτη σώνει και ντε. Να το βάλεις κάπου μεμονωμένο στο κέντρο ενός παρτεριού ή σε μία γλάστρα. Δεν αντιμετωπίζει ιδιαίτερα προβλήματα και ασθένειες, πέρα από κάτι ψειρίτσες την άνοιξη.

Το συναρπαστικό με το βιβούρνο το τίνους είναι ότι ανθίζει πριν καλά καλά ο χειμώνας μαζέψει τα μπογαλάκια του και φύγει. Τα μπουμπούκια του είναι κόκκινα και όταν ανθίζει φτιάχνει λευκοροζουλί άνθη. Τέλη Φεβρουαρίου θα βρεις ήδη ανθισμένα βιβούρνα στις γειτονιές που θα σου βροντοφωνάζουν ότι έρχεται η άνοιξη

Δε σ’ άρεσε αυτός ο φράχτης; Διάλεξε έναν άλλο, μικρό, μεγάλο, πράσινο, κόκκινο:

Φράχτης με ελαίαγνο
Φράχτης με πικροδάφνη
Φράχτης με φωτίνια
Φράχτης με αγγελική
Φράχτης με ρυγχόσπερμο
Φράχτης με βερβερίδα
Φράχτης με πυξάρι

Σου άρεσαν οι φωτογραφίες; Λάτρεψες το κείμενο; Μην ξεχνάς ότι απαγορεύεται να τα αντιγράψεις χωρίς να αναφέρεις την ακριβή πηγή όπου τα βρήκες, δηλαδή το Κηπολόγιο, με το συγκεκριμένο url. Λεπτομέρειες εδώ.

Κλαδεύουμε:

• τους φράχτες με κωνοφόρα, πλατύφυλλα ή φυλλοβόλα
• τα φυλλοβόλα γενικότερα
• τις τριανταφυλλιές
• ό,τι ξερό, σπασμένο, σαθρό, σάπιο, χαλασμένο, ταλαιπωρημένο υπάρχει
• τις πόες
• τα αρωματικά φυτά και
• αφήνουμε για αργότερα κατά τον Φεβρουάριο – Μάρτιο τις ελιές. Πάμε να δούμε μερικά πραγματάκια που θα σε διαφωτίσουν, όσον αφορά το κλάδεμα.

Ένα πολύ σημαντικό πράγμα που πρέπει να προσέχεις πάντα είναι να μην έχεις κάποιο ατύχημα, σε απλά ελληνικά να μην πάθεις βαβά. Τα θέλουμε τα χέρια μας, Χριστούγεννα έρχονται και πρέπει να είσαι αρτιμελής για να γιομίσεις το γαλόπουλο και να πλάσεις κουραμπιέδες. Γι’ αυτό, το άλφα και το ωμέγα για να μη γίνει ο αντίχειράς σου σαντουίτς είναι να πιάνεις σωστά το κλαδευτήρι. Στο λέω εγώ, που έχω κάνει τον αντίχειρα σαντουίτς καν και καν και πάλι μυαλό δε βάζω, ξεχνιέμαι. Αλλά, να ξέρεις, αυτά τα μαθαίνεις μόνο από το Κηπολόγιο. Ποιος άλλος νοιάζεται για τα δαχτυλάκια σου, ποιος;

Έτσι πιάνουμε σωστά το κλαδευτήρι.

Έτσι πιάνουμε εντελώς λάθος και με κίνδυνο να λιανίσουμε τον αντίχειρά μας ανάμεσα στις δυο λαβές του κλαδευτηριού καθώς θα κλείνουν.

Αφού μάθαμε πώς να πιάνουμε το κλαδευτήρι, να σου πω, ότι με το κλαδευτήρι αυτό, δεν θα κλαδέψεις κλαδιά διαμέτρου πάνω από 1,5 εκατοστά στο περίπου. Τα μεγαλύτερα κλαδιά θα τα κλαδέψεις με το μεγαλύτερο κλαδευτήρι, αυτό που έχει μεγαλύτερες λαβές.

Αν πάλι, θέλεις να κλαδέψεις ταυτόχρονα με ένα μόνο χρατς πολλά λεπτά κλαδιά μαζί, τότε θα πάρεις ένα ψαλίδι. Ένα σαν αυτό της φωτογραφίας, όχι το ψαλιδάκι για τα νύχια..

Σε γενικές γραμμές να μη φοβάσαι να κλαδέψεις αυστηρά. Δεν πειράζει. Το φυτό θα πετάξει νέα φύλλα και θα ξαναφουντώσει και πάλι την άνοιξη. Κοίτα, αυτός ο φράχτης σου φαίνεται γυμνός πλέον, αλλά την άνοιξη θα ξαναφουντώσει.

Τα κλαδιά και τα φύλλα, μπορείς να τα κόψεις σε μικρότερα κομμάτια και να τα στοιβάξεις σε ένα σωρό, ώστε να λιώσουν και να κομποστοποιηθούν. Αν πάλι, κλάδεψες τα φυτά σου στο μπαλκόνι, μπορείς να βάλεις τον σωρό που δημιουργήθηκε μέσα σε έναν κουβά.

Και επειδή θα προεξέχουν και δε θα χωράν, πάτησέ τα φορώντας ροζ παντούφλες.

Το σημερινό ποστ θα κλείσει με μουσικοχορευτικό πρόγραμμα, καθώς σήμερα είπαμε για τα κλαδέματα.

Πολυετείς πόες (παρακαλούνται οι πόες να κάτσουν ήσυχα, αλλιώς θα φύγει στραβή ψαλιδιά)

•  Κόψε όλα τα ξερά φύλλα και κλαδιά, όλα όσα πάγωσαν τις προηγούμενες μέρες από τον χιονιά, όλα όσα έσπασαν από τον αέρα και ξεράθηκαν στη συνέχεια, όλα όσα έχουν πάνω τους ξεχασμένα ξερά λουλούδια. Κόψε ό,τι δε σου φαίνεται και πολύ σόι.
• Ακόμη κι αν είναι ολόφρεσκες και καταπράσινες οι πολυετείς πόες σου, κλάδεψέ τις ώστε να μειωθεί ο όγκος  και το ύψος τους και να πάρουν δύναμη να βγάλουν φρέκα φύλλα τώρα την άνοιξη. 
• Στις αγρωστώδεις πόες, βλέπε στίπα, φέστουκα, πενισέτουμ κτλ, πιάσε όλο το φυτό σαν “κοτσίδα” και χραπ, κόυρεψέ την σα κανονικά μαλλιά.

Στίπα, μόλις βγήκε από το κομμωτήριο

Λεβαντίνες, κουρεμένες χρησιμεύουν και σαν σκαμπώ

Μονοετείς πόες – εποχιακά

• Κάτι εποχιακά όπως ο πανσές και η πρίμουλα, θέλουν συνέχεια να είσαι από πάνω τους και να κόβεις κάθε κοτσανάκι που έχει ξερό λουλουδάκι. Τι πετυχαίνεις μ’ αυτό; Να βγάζουν συνέχεια λουλούδια, πολλά λουλούδια, με το τσουβάλι, με το στρέμμα, με τη σέσουλα.

 Φυλλοβόλα δέντρα – αναρριχώμενα

• Αυτά κανονικά θα πρέπει να τα έχεις κλαδέψεις πριν λίγο καιρό, πριν ακόμη βγάλουν μάτια με φρέσκα φύλλα και λουλούδια. Αλλά τι να σε κάνω; Να σε μαλώσω; Όχι, δε θα σε μαλώσω. Άντε, κάνε ένα κλαδεματάκι τώρα.
• Τα αναρριχώμενα μην ξεχάσεις να αραιώσεις, αλλιώς θα μεγαλώσουν κι άλλο, θα βαρύνουν και θα γκρεμίσουν πέργκολες, κιόσκια, σκεπές, καλύβες, σπίτια, βίλες, μεζονέτες, ουρανοξύστες.

Αειθαλή δέντρα – θάμνοι – φράχτες

• Όταν λέμε φράχτες, δεν εννοούμε σιδερένιους ή μαντρότοιχους. Αλλά τους φυσικούς φυτοφράχτες, αυτούς τους καταπράσινους που τόσες φορές σου είπα να φτιάξεις – αν θέλεις βέβαια. Τους κλαδεύεις με χειροκίνητο ή μηχανοκίνητο μπορντουροψάλιδο (με προσοχή, με προσοχή, με πολύ προσοχή). 
• Καλέ, όχι εσύ! Όχι εσύ που τους φύτεψε φέτος. Φράχτες κλαδεύει μόνο όποιος τους έχει φυτέψει εδώ και ένα – δύο χρόνια και αν τα έχουν μεγαλώσει και χρειάζονται κλάδεμα.
•  Τα δέντρα που δεν ρίχνουν τα φύλλα τους μπορείς άνετα αυτές τις μέρες και αυτά να τα κλαδέψεις για να τους δώσεις σχήμα και να τους κόψεις όλα όσα πετάγονται σε διάφορες κατευθύνσεις σα χαζά.

Χαμηλός φράχτης με πυξάρι, κουρεμένος όπως πρέπει