Το ποστ θα μπορούσε να έχει θέμα “Πώς πέρασα στο βουνό” αλλά αυτό με τις πενήντα αποχρώσεις σκέφτηκα ότι θα φέρει πολύ περισσότερα κλικς, καθώς είμαι μάστορας στα ΣΕΟ και τα τοιαύτα.

Πρόλογος (πουλάμε πρόλογο, κυρίες και κύριοι)

Φτάνοντας στον Χορτιάτη (αφού περάσεις το χωριό και αφήσεις τις ταβέρνες πίσω σου – θα φας στον γυρισμο αν πεινάσεις, αλλά για έκτακτη ανάγκη προτείνω κολατσιό και νεράκι στο τσαντικό), συναντάς μπροστά σου ένα απαγορευτικό σήμα που λέει “Απαγορεύεται η διέλευση”  (μου θυμίζει τον Σκρουτζ Μακ Ντακ που γέμιζε το θησαυροφυλάκιό του απ’ έξω με ταμπελίνια τύπου ΑΛΤ, ΟΥΣΤ) και αριστερά σου βλέπεις τις κεραίες. Εκεί είναι ένα καλό, καθαρό, και ασφαλές σημείο να παρκάρεις την λίμο και να κατεβάσεις το παρεόνι ή τη φαμίλια. Μπορείς να πας με τα πόδια όσο μακριά θέλεις βόλτα στο δάσος από τον χωματόδρομο και να επιστρέψεις πίσω πάλι. Ειδάλλως, μπορείς και με συμβατικό αυτοκίνητο να προχωρήσεις στον χωματόδρομο και να φτάσεις μέχρι το καταφύγιο κυριλέ ξεκούραστος. Αλλά, αρχηγέ μου, έχεις χάσει όλο το νόημα… Αν πάλι συντρέχει σημαντικός λόγος (πολύ μικρά παιδιά, η κυρά σου κουβαλήθηκε με το δωδεκάποντο κτλ), τότε όντως θα πρέπει να πας με το αυτοκίνητο όπου θέλεις, αλλιώς θα ταλαιπωρηθείτε όλοι και η κυρά θα φύγει με κατάγματα και ρήξεις χιαστών.

Κυρίως θέμα

Από όπου και να ξεκινήσεις τελικά τη διαδρομή σου, λοιπόν, είναι όμορφα. Τέτοια εποχή τα δέντρα ρίχνουν σιγά σιγά τα φύλλα τους, αφού πρώτα τα έχουν ψιλοκιτρινίσει. Μερικά δέντρα τα κρατάνε αρκετό καιρό τα φύλλα κίτρινα και έτσι θα δεις να φεγγοβολά το τοπίο σε διάφορα σημεία.

Μετά από λίγο αρχίζουν να σκουραίνουν, να πορτοκαλίζουν και να πέφτουν απαλά απαλά, σαν να τα ακούμπησε το χάδι μιας νεράιδας, στο νωτισμένο χώμα. (κινδυνεύουμε να γίνουμε ρομαντικό μπλογκ, παρακαλώ να μας επαναφέρει κάποιος στην τάξη).

Το νωτισμένο χώμα δεν έχει παρά να αφήσει να φυτρώνουν μικρά στρουμφοχωριά εδώ κι εκεί. Στρουμφοχωριά που καλό θα είναι να μη τα πειράζουμε, και φυσικά να μη συλλέγουμε.

 Σε πολλά σημεία θα βρεις κάτι αγκαθωτούς θάμνους που τσιμποκοπάνε. Είναι δύο λογιών: με κόκκινα μπιλάκια και με μπλε μπιλάκια. Αυτός με τα μπλε μπιλάκια είναι ο Juniperus communis και ο άλλος με τα κόκκινα ο Juniperus oxycedrus. Θα σου πω και την άχρηστη αλλά συναρπαστική πληροφορία της ημέρας: από τα μπλε μπιλάκια του J. communis φτιάχνουν το τζιν. Όχι το σορτάκι καλέ, το ποτό. 

Κόκκινα μπιλάκια θα βρεις και σε άλλους θάμνους. Στον κράταιγο (που έχει σκληρά κλαδιά και αγκάθια) και στις βατομουριές (που αναρριχώνται και πλέκονται παντού). Δοκίμασε βατόμουρα, είναι πολύ νόστιμα.

Αν έχεις έρθει με παρέα σκίουρους, κέρασέ τους κανα βελανίδι. Βελανιδιές θα βρεις πολλές, όπως και οξιές και πολλά σφενδάμια.

Τέλος, πρόσεξε να μην ποδοπατήσεις καθώς θα τρέχεις ανέμελα στα λιβάδια τραγουδώντας εντελβάααις, εντελβάαααις, τα μικρά αυτά μοβ λουλουδάκια που είναι κρόκοι.

Επίλογος

Κλείνοντας να σου πω ότι αν ήθελες να μαζέψεις κάστανα που έπεσαν και έγιναν χαλί κάτω από τις καστανιές, έχεις ήδη αργήσει. Όσοι πήγαν πριν από σένα, τα μάζεψαν ήδη. Ήταν πολλά (και έχει ακόμη περισσότερα σε δύσβατα σημεία, για να φάνε τα ζώα του δάσους πριν την πέσουν για χειμερία νάνι) και όλοι έφευγαν με τα καλάθια τους τίγκα.

Σου άρεσαν οι φωτογραφίες; Λάτρεψες το κείμενο; Μην ξεχνάς ότι απαγορεύεται να τα αντιγράψεις χωρίς να αναφέρεις την ακριβή πηγή όπου τα βρήκες, δηλαδή το Κηπολόγιο, με το συγκεκριμένο url. Λεπτομέρειες εδώ.

Αν ζεις στη Θεσσαλονίκη ή την επισκεφτείς, μη χάσεις την ευκαιρία να κάνεις μία βόλτα στο Περιβαλλοντικό Πάρκο στη Θέρμη. Πρόκειται για έναν παλιό χώρο διάθεσης απορριμάτων που μετετράπηκε σε χώρο αναψυχής και άθλησης. Δεν είναι ωραία που γίνονται τέτοια πράγματα και ομορφαίνει ο τόπος; Ωραία είναι. Και ακόμη καλύτερα είναι που το πάρκο διατηρείται σε πολύ καλή κατάσταση και φυτεύονται συχνά νέα φυτά και συντηρούνται φρέσκα τα ήδη υπάρχοντα.

Πώς θα πας;

Ευκολάκι! Φτάνεις στη Θέρμη και ακολουθείς τις ταμπελίντζες για Φράγμα Θέρμης. Λίγο πριν φτάσεις στο Φράγμα, επιλέγεις στη διχάλα που θα συναντήσεις το αριστερό τμήμα που σε οδηγεί στο Πάρκο. Το δεξί τμήμα της διχάλας σε οδηγεί στο Φράγμα. Άλλη μέρα θα σου πω και για το Φράγμα. Μέχρι τότε, πάμε να κάνουμε τη βόλτα μας  στο πάρκο. Ρίξε και ένα ζακετάκι πάνω σου, έβγαλε ψύχρα σήμερα.

Περιήγηση στο πάρκο

Ας περάσουμε στο ενδιαφέρον μέρος της παρουσίασης του πάρκου, που είναι η περιήγηση στους χώρους του. Φτάνοντας μπορείς να αφήσεις το τετράτροχό σου στο μικρό πάρκινγκ μέσα στο πάρκο ή σε ελεύθερο χώρο έξω από το πάρκο. Ανεβαίνεις την ανηφόρα (την έχω ανέβει κουβαλώντας ένα κάρο τσιμπράγκαλα για πικ νικ και τα κατάφερα – μη μασήσεις) και στο τέλος της αντικρύζεις να απλώνεται μπροστά σου το πάρκο. Ο δρόμος που περπατούσες συνεχίζεται και περνάει μέσα από το πάρκο, χωρίζοντάς το σε δύο τμήματα: δεξιά κι αριστερά.

Αν έχεις παιδιά παρέα μαζί σου, θα εξαφανιστούν αμέσως καθώς θα τα ρουφήξει η παιδική χαρά που συναντάς στο δεξί σου χέρι. Μια όμορφη παιδική χαρά με χρωματιστές ξύλινες κατασκευές. Δίπλα έχει παγκάκι με τραπέζι για να κάτσουν οι μαμάδες να κάνουν κους κους και να μιλήσουν για μόδα, μάνι πέντι, χάλι γκάλι και για το πρόσφατο διαζύγιο που συντάραξε όλη την υφήλιο.

Παγκάκια και κιόσκια θα βρεις σε πολλά σημεία μέσα στο πάρκο. Να ξέρεις, όμως, ότι αν πας σε μέρα αιχμής (Κυριακή, Πρωτομαγιά, Καθαρά Δευτέρα κτλ) μην περιμένεις να βρεις ελεύθερη ούτε μια γωνίτσα στα παγκάκια. Αλλά αν πας μία συνηθισμένη μέρα, μπορείς να καθήσεις και να στήσεις το πικ νικ σου και να απλώσεις το κορμί σου να ξασποστάσει.

Αν είσαι αθλητικός τύπος, θα περάσεις περίφημα. Σε περιμένουν ένα γήπεδο ποδοσφαίρου, ένα γήπεδο μπάσκετ και γήπεδα τέννις. Και πολύς ελεύθερος χώρος για τρέξιμο και περπάτημα.

Πρασινάδες, λουλούδια και αρώματα

Στο πάρκο αυτό θα συναντήσεις μεγάλη ποικιλία φυτών: θάμνοι, δέντρα, αρωματικά. Θα περπατήσεις πάνω σε επιφάνειες με καταπράσινο φροντισμένο γρασίδι. Ή μπορείς να στρώσεις στα γρασίδια την κουρελού σου και να κάνεις το πικ νικ. Ή απλά να κυλιστείς. Ή να κουτρουβαλήσετε οικογενειακώς.

Αγγελικές πολλές φτιάχνουν μπορντούρες και όταν ανθίζουν τέλος Μαΐου γεμίζει ο τόπος ευωδιές και … μέλισσες.

Τα αρωματικά φασκόμηλα πέρα από την χρησιμότητά τους δίνουν αυτή τη μαγευτική λιλά νότα στο πάρκο που θέλεις να τα αγκαλιάσεις μονομιάς. Εντάξει, και το φασκόμηλο με λευκό άνθος καλό είναι.

Και επειδή η μονοτονία της πρασινάδας δεν είναι καλό πράμα, ρίξανε και λίγο γκρίζο για αλλαγή. Σενέκιο πάνω και λεβαντίνες έτοιμες να ανθίσουν κάτω.

Οι ομορφιές συνεχίζονται με πρασινάδες και λουλούδια σε όλο το πάρκο. Καλό είναι να σταματήσεις όπου υπάρχουν επεξηγηματικές ταμπελίτσες να διαβάσεις ποιο είναι το κάθε φυτό.

Ωραία περάσαμε και στη σημερινή μας βόλτα. Μην ξεχάσεις όταν πας να βγάλεις και εσύ φωτογραφίες και να μου στείλεις ένα γράμμα να μου πεις πώς πέρασες.  Να σε ενημερώσω για κάτι διαστημικό: μπορείς να διοργανώσεις το πάρτι σου στο πάρκο! Αρκεί να κάνεις μία αίτηση εδώ!

Σου άρεσαν οι φωτογραφίες; Λάτρεψες το κείμενο; Μην ξεχνάς ότι απαγορεύεται να τα αντιγράψεις χωρίς να αναφέρεις την ακριβή πηγή όπου τα βρήκες, δηλαδή το Κηπολόγιο, με το συγκεκριμένο url. Λεπτομέρειες εδώ.

Στο εξωτερικό θα συναντήσεις συχνά γιγαντογλάστρες γεμάτες φιόρα, τις οποίες τοποθετεί και φροντίζει ο δήμος. Αλλά, τις φροντίζουν και οι κάτοικοι καθώς μόνο τις καμαρώνουν και δε μαδάνε τα λουλούδια, δεν ξεπαστρεύουν τις πρασινάδες και δε ρίχνουν μισοφαγωμένα σαντουίτς μέσα στις φυλλωσιές. Θυμήσου κι άλλες τέτοιες όμορφες γλάστρες στην Ιταλία και τη Γαλλία.

Σήμερα θα δούμε τις γιγαντογλάστρες που βρίσκονται στα πεζοδρόμια της Νέας Υόρκης. Ο κάτοικοι του Μανχάταν, λοιπόν, περπατάνε ανάμεσα σε ανθισμένες γιγαντογλάστρες και χαίρονται την ομορφιά τους. Στις γλάστρες κυριαρχούν πράσινες πρασινάδες όπως αγγελικές νάνες, κισσός, κολοκάσι και κόκκινες πρασινάδες όπως το πανέμορφο ωραιόφυλλο. Το ωραιόφυλλο έχει διάφορες αποχρώσεις του κόκκινου, του πορτοκαλί και πινελιές του πράσινου. Στις περισσότερες γλάστες βλέπεις μεγάλες ανθισμένες μπιγκόνιες σε διάφορα χρώματα, οι οποίες ευδοκίμησαν και έγιναν σωστά θηρία. Να σου κάνω και μία αποκάλυψη που κανένας άλλος δε θα τολμήσει να το κάνει: η μεγάλη πρασινάδα που κρέμεται στην δεύτερη και τρίτη φωτογραφία είναι η φυλλωσιά της γλυκοπατάτας. Αν σου άρεσε τόσο πολύ αυτή η πρασινάδα που χύνεται ανέμελα μέσα από τις γλάστρες, να σου πω ότι μπορείς να την φτιάξεις και εσύ, μονος σου.  Ω ναι, φίλες και φίλοι, αν φυτέψεις μία γλυκοπατάτα στο χώμα, αυτή θα φυτρώσει και θα σε ανταμείψει με μία πλούσια φυλλωσιά που θα κρέμεται σε στυλ “Ραπουνζέλ, Ραπουνζέλ, ρίξε κάτω τα μαλλιά σου”.

Μπορείς και εσύ να φτιάξεις τέτοιες γλάστρες για το σπίτι σου, για μπροστά στο κατάστημά σου, για την αυλή σου, για μπροστά στο ετιατόριο, στο κομμωτήριο, στο βουλκανιζατέρ σου. Σημείωση: αν έχεις επιχείρηση θέλεις όμορφες γλάστρες αλλά  δεν μπορείς, βαριέσαι και δεν έχεις χρόνο, πάρε ένα τηλέφωνο το Κηπολόγιο να έρθει να στα μαστορέψει όλα στο πιτς φυτίλι.

Σου άρεσαν οι φωτογραφίες; Λάτρεψες το κείμενο; Μην ξεχνάς ότι απαγορεύεται να τα αντιγράψεις χωρίς να αναφέρεις την ακριβή πηγή όπου τα βρήκες, δηλαδή το Κηπολόγιο, με το συγκεκριμένο url. Λεπτομέρειες εδώ.

Άλλωστε, αφού διαβάζεις Κηπολόγιο, χλωμό το κόβω να μη σ’ αρέσουν τέτοιες βόλτες.

Αυτή την εποχή στον Εθνικό Κήπο θα βρεις πολλά χρώματα και θα εκπλαγείς με την ομορφιά της άνοιξης. Θα γεμίσεις αισιοδοξία για το μέλλον και θα φτιάξει η διάθεσή σου ατάκα κι επιτόπου. Δες εντυπωσιακά λουλούδια από στρελίτσιες ή αλλιώς “το πουλί του παραδείσου”.

Πολύ πλούσια ανθοφορία έχουν οι αγγελικούλες που τις επισκέπτονται μελισσούλες και πεταλουδίτσες.

Αλλά θα εντυπωσιαστείς από την είσοδο κιόλας όπου θα δεις να υψώνονται αγέρωχες οι Ουασινγκτόνιες. Πανύψηλες. Ολόισιες. Επιβλητικές και καλοστεκούμενες για την ηλικία τους. Και εσύ κάτω θα νιώθεις μυρμήγκι.

Και κίτρινα λουλούδια έχει το μαγαζί. Κοίτα πώς άνθισαν οι ασφάκες, κλασικό αυτοφυές φρυγανικό φυτό της ελληνικής χλωρίδας.

Δε λείπουν οι διμορφοθήκες, που αν θέλεις μπορείς να τις αποκαλείς και μαργαριτούλες, δεν παρεξηγώ.

Τα μοβάκια συνεχίζονται και ομορφαίνουν το σύμπαν. Κοίτα το κέστρο και πιο κάτω κοίτα τις κουτσουπιές. Είδες;

Απίθανο να είναι να μη σ’ άρεσε η ομορφιά του κήπου και να μη θες να περάσεις ώρες ατέλειωτες εκεί μέσα. Εντελώς απίθανο! Σου εύχομαι καλή διασκέδαση και τα δέοντα στην οικογένεια.

Σου άρεσαν οι φωτογραφίες; Λάτρεψες το κείμενο; Μην ξεχνάς ότι απαγορεύεται να τα αντιγράψεις χωρίς να αναφέρεις την ακριβή πηγή όπου τα βρήκες, δηλαδή το Κηπολόγιο, με το συγκεκριμένο url. Λεπτομέρειες εδώ.

Περνάν ωραία τα παιδιά;

Τα παιδιά κάνοντας μία πλούσια βόλτα στους κήπους καλούνται να λύσουν 20 γρίφους με θέμα τα φυτά και τις κατασκευές των κήπων. Στο τέλος έχουν μάθει όλοι φρέσκες πληροφορίες για τα φυτά και μικρά μυστικά των κήπων.

Ήδη έχουν συμμετέχει 3 τάξεις της Β’ Γυμνασίου του Γυμνασίου Ασβεστοχωρίου και σύμφωνα με τα λεγόμενα των παιδιών “Ήταν η καλύτερη εκδρομήηηηη, περάσαμε τέλειααααα! Και μάθαμε τόσα πράγματα, χωρίς να κάνουμε μάθημα!”

Δε τα λέω εγώ, τα παιδιά το είπαν. Άλλωστε φαίνεται στις φωτογραφίες.

Στον Κήπο του Νερού γίνεται το σώσε με τις χελώνες και τα ψάρια! Όλοι τρελαίνονται και βγάζουν φωτογραφίες.

Να μη σας πω τι γίνεται μόλις μπαίνουμε στον Κήπο των Ρόδων: πατείς με πατώ σε ποιος θα πρωτοανέβει στην τσουλήθρα και πόσοι θα χωρέσουν στη σβούρα.

Στον Κήπο του Ήχου (μαθητής μπερδεύτηκε και μου είπε “Ο Κήπος της φασαρίας” και μου άρεσε πολύ η φαντασία του!) τα παιδιά μας έπαιζαν και μουσική πριν ξεκινήσει το παιχνίδι.

Ποιος μπορεί να συμμετέχει;

Στο κυνήγι μπορούν να πάρουν μέρος τάξεις Γυμνασίου και Δημοτικού (μόνο οι 3 τελευταίες τάξεις). Το κόστος είναι 3 ευρώ / άτομο, και περιλαμβάνει το κόστος του έγχρωμου και γεμάτου φωτογραφίες φυτολογίου που δίνεται στους συμμετέχοντες. Εκδήλωση ενδιαφέροντος μπορούν να υποβάλουν οι αρμόδιοι εκπαιδευτικοί επικοινωνώντας με το Σύλλογο “Οι φίλοι της νέας παραλίας” μέσα email: filoi.neas.paralias@gmail.com.

Καθώς οι ημερομηνίες έχουν ήδη γεμίσει για μέχρι και τον Ιούνιο (σας λέω, γίνεται χαμός!) καλούνται οι ενδιαφερόμενοι να το προγραμματίζουν από τώρα για το φθινόπωρο, οπότε και θα επαναληφθεί η διοργάνωση.

Ποιος κρύβεται πίσω από παιχνίδι;

Μα, ο σύλλογος “Οι Φίλοι της Νέας Παραλίας”. Και τα δραστήρια μέλη του που συμμετέχουν και βοηθούν εθελοντικά ώστε να οργανώσουν τα τόσο συναρπαστικά αυτά παιχνίδια. Χωρίς τους εθελοντές – μέλη το παιχνίδι δε θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί, θα το είχε πάρει το εύρηκα, θα είχε χαθεί στο χωροχρόνο. Ιδιαίτερη αναφορά θα πρέπει να γίνει στη Μάτα Ρόζη που μαστόρεψε τα μικρά ποιήματα – γρίφους. Αλλά και στον Κυριάκο Χατζηιωάνογλου που έκανε όλη την οργάνωση και επικοινωνία με τα σχολεία και είναι κάθε φορά παρών στο παιχνίδι χαμογελαστός.

Να, εδώ, ηλιοφωτισμένοι κάποιοι από τους εθελοντές, έτοιμοι να ξεναγήσουν τις ομάδες των παιδιών στους κήπους.

Σου άρεσαν οι φωτογραφίες; Λάτρεψες το κείμενο; Μην ξεχνάς ότι απαγορεύεται να τα αντιγράψεις χωρίς να αναφέρεις την ακριβή πηγή όπου τα βρήκες, δηλαδή το Κηπολόγιο, με το συγκεκριμένο url. Λεπτομέρειες εδώ.

Πριν λίγες μέρες οι περισσότεροι Θεσσαλονικείς – και ίσως και μη Θεσσαλονικείς – έμαθαν για την καταστροφή  που έγινε στη Νέα Παραλία Θεσσαλονίκης. Πρόκειται για το Φεγγάρι, το γλυπτό του καλλιτέχνη Παύλου Βασιλειάδη, το οποίο στεκόταν σε μια γωνίτσα της παραλίας και περίμενε τον κόσμο να το δει, να το βγάλει φωτογραφία, να το χαζέψει, να του κάνει παρέα. Μία ωραία πρωΐα το φεγγάρι βρέθηκε πεσμένο στο πλάι. Όχι, δεν έγειρε να κοιμηθεί. Κάποιος που πίστευε ότι όρθιο ενοχλούσε τη θέα, το διέλυσε και το κατέστρεψε. Και την άλλη μέρα συνέχισε το έργο του και το έσπασε τελείως από τη βάση του.  Ε, να μη σας τα πολυλογώ, μετά βαρέθηκε και το φεγγάρι έτσι στο πλάι, και το πήρε απόφαση και σου λέει “να πέσω στο νερό να γλιτώσω από δαύτους”. Και πλέον βρίσκεται στον πάτο της θάλασσας.

Τι μπορώ να κάνω;

Το θέμα είναι ότι πολλοί είπαν “ααα, να κάνουμε κάτι, να βοηθήσουμε ώστε να μην καταστρέφεται η Νέα Παραλία κτλ κτλ”. Και δεν ήξεραν τι να κάνουν, πώς να προσφέρουν, πώς να βοηθήσουν. Δε γνώριζαν την ύπαρξη του συλλόγου “Οι φίλοι της Νέας Παραλίας“. Ένας σύλλογος που έχει ως αντικείμενο, τι άλλο; Την προστασία, ανάδειξη και δράση γύρω από τη Νέα Παραλία της Θεσσαλονίκης. Θυμήσου ότι στον υπόλοιπο κόσμο σου έχω πει ότι παρόμοιους συλλόγους έχουν και οι φίλοι που ενδιαφέρονται για τους κήπους του High Line, το Central Park, το Riverside Park στη Νεα Υόρκη και πολλά άλλα. Θα μου πεις τώρα, όλοι τούτοι δεν τους καταστρέφουν τους κήπους αυτούς ούτε βανδαλίζουν τα γλυπτά και τα παγκάκια. Αλλά τι να κάνεις; Όταν εμείς τρώγαμε πιτόγυρα με έξτρα τζατζίκι, αυτοί έτρωγαν βελανίδια σκαρφαλωμένοι στα δέντρα, ή κάπως έτσι τελοσπάντων. Να, όπως στη φωτογραφία.

Ο Σύλλογος με λίγα λόγια

Ο Σύλλογος “Οι Φίλοι της Νέας Παραλίας” δεν είναι τίποτε τυχαίο και αόριστο. Έχει διοικητικό συμβούλιο, καταστατικό, και συγκεκριμένους σκοπούς (Άρθρο 2 του καταστατικού). Πολλοί με ρωτήσατε “πώς μπορώ να γίνω μέλος στο Σύλλογο;”. Είναι πολύ απλό: όλοι μπορούν να γίνουν μέλη στέλνοντας συμπληρωμένη την αίτηση εγγραφής που θα βρείτε εδώ. Η ετήσια συνδρομή είναι 20ευρώ και όλα τα οικονομικά του Συλλόγου παρουσιάζονται αναλυτικότατα στις ετήσιες γενικές συνελεύσεις, όπου μπορούν να παραβρεθούν όλα τα μέλη.

Εγγραφή μέλους σε ένα βήμα

• Συμπληρώνεις αίτηση εγγραφής
• Καταθέτεις ποσό στο λογαριασμό που αναγράφεται στην αίτηση
• Στέλνεις την αίτηση στο filoi.neas.paralias@gmail.com
• Έχεις απορίες; Μπορείς να επικοινωνήσεις στο τελεφούνκεν:  2310 228320
• Θέλεις και έχεις χρόνο να συμμετέχεις ενεργά σε δράσεις; Ενημερώνεσαι μέσω email για τις δράσεις ή το δηλώνεις για να σε έχουν τα υπόψη τους οι αρμόδιοι.

Δράσεις του Συλλόγου το 2015

Στο σημείο αυτό, αγαπητοί συμπολίτες μας, ας κάνουμε μία πολύ σύντομη αναφορά στις δράσεις που οργάνωσε ο Σύλλογος το περασμένο έτος:

• το Κυνηγι Θησαυρού όπου περιπλανηθήκαμε στους κήπους μαθαίνοντας ταυτόχρονα για τα φυτά των κήπων
• η Νέα Πασαρέλα – Νέα Παραλία, όπου επαγγελματίες και μη σχεδιαστές έντυσαν τα μοντέλα με ρούχα που έφτιαξαν επαναχρησιμοποιώντας διάφορα υλικά και έκθεση των κουστουμιών στο περίπτερο του Απογευματινού Ήλιου
• εκθέσεις φωτογραφίας καλλιτεχνών και περιπατητών της παραλίας, στα περίπτερα του κήπου της Μεσογείου και του νερού
• μεταφορά και τοποθέτηση δύο γλυπτών στον Κήπο των Γλυπτών (ε, πού αλλού;) με την πολύτιμη βοήθεια και συνεργασία της ΠΕΕΒΕ (Πολιτιστική Εταιρία Επιχειρηματιών Βορείου Ελλάδας)
• Δενδροφύτευση και παραθαλάσσια εκπαιδευτική διαδρομή

Σου άρεσαν οι φωτογραφίες; Λάτρεψες το κείμενο; Μην ξεχνάς ότι απαγορεύεται να τα αντιγράψεις χωρίς να αναφέρεις την ακριβή πηγή όπου τα βρήκες, δηλαδή το Κηπολόγιο, με το συγκεκριμένο url. Λεπτομέρειες εδώ.

Λίγα λόγια για την περιοχή

Λίγο παραδίπλα και στο ίδιο επίπεδο με το πάρκο περνάει ένας δρόμος χωρίς ιδιαίτερη κίνηση και με χαμηλές ταχύτητες, καθώς η περιοχή είναι κατοικημένη (ρεζιντένσιαλ που λέμε), γεμάτη διαμερίσματα και  δεν έχει αγορά ή μαγαζιά . Ο δρόμος είναι  η Riverside Boulevard (όλα ριβερσάιντ τα ονόμασαν, λογικό) και παράλληλα με το δρόμο υπάρχει μία σειρά από ουρανοξύστες.  Πολλοί από τους ουρανοξύστες ανήκουν σε εκείνον τον κύριο με τα βαμμένα ξανθά μαλλιά που είναι σα να τα φύσηξε ο αέρας και μετά δεν μπόρεσε να τα κάνει κουμάντο κανένας κομμωτής. Για το λόγο αυτό, τα κτίρια έχουν στις εισόδους τους τις ίδιες ταμπέλες με το όνομα του κυρίου αυτού και έτσι μπερδεύεσαι πού είσαι, ποιο κτίριο θέλεις, από πού ήρθες, πού πηγαίνεις. Όλα γράφουν “Trump place”.  Διαβάζω τώρα στην Wikipedia ότι είχε στην ιδιοκτησία του 230 στρεμματάκια στην περιοχή αυτή και αντί να τα σπείρει στάρι και μπαμπάκι, τα έχτισε. Να, δες, είναι τα κτίρια που βλέπεις ξοπίσω. Μπροστά στα κτίρια βλέπεις να περνάει ένας υπερυψωμένος περιφερειακός δρόμος που δεν ενοχλεί κανέναν: ούτε τους κατοίκους,  ούτε τους ποδηλάτες στο πάρκο, ούτε τους διαβάτες στον αποκάτω δρόμο.  Η άχρηστη πληροφορία της ημέρας: σε ένα από δαύτα έχει σπίτι ο Bruce Willis, ξες, ο πολύσκληρόςγιαναπεθάνει.

Οι κάτοικοι απολαμβάνουν το πάρκο

Βγαίνοντας, λοιπόν, οι κάτοικοι από τα κτίρια βρίσκονται σε 1 λεπτάκι σε ένα καταπράσινο πάρκο και κάνουν τις αθλοπαιδιές τους, βγάζουν βόλτα τα παιδιά και τα κατοικίδιά τους, απολαμβάνουν τη θέα, συλλογίζονται τι είναι ο άνθρωπος, αναρωτιούνται αν έκλεισαν τον θερμοσίφωνα και αράζουν στα γρασίδια διαβάζοντας Κηπολόγιο στα τάμπλετ. Στο πάρκο υπάρχουν και καφενέδες για να πιεις ένα ρόφημα, παιδικές χαρές για να ξεδώσουν οι μικροί μας φίλοι (πωπω κλισέ), πίστα για σκέιτμπορντ, γήπεδα μπάσκετ, χάντμπολ και μπέιζμπολ (νομίζω μπέιζμπολ είναι αυτό με ρόπαλο και το γάντι φούρνου, αλλά δεν είμαι και σίγουρη) κ.α. Παντού θα συναντήσεις παγκάκια (όλα πεντακάθαρα), περίεργα υπερυψωμένα καθίσματα και τραπεζάκια όπου μπορείς να ξεκουράζεσαι κάπου κάπου – 6,4 χιλιόμετρα είναι αυτά, μη τα υποτιμάς.

Δέντρα, γρασίδια και πολλά αγρωστώδη

Πάντα μου άρεσαν τα αγρωστώδη σε κήπους κοντά σε θάλασσα και νερά. Σημείωση: αγρωστώδη φυτά είναι αυτά τα μακριά χόρτα που συναντάμε στη φύση ή κήπους και μοιάζουν με σιτάρια (πολύ γενική περιγραφή, αλλά νομίζω ότι είπες “αααα, ναι, κατάλαβα”).  Δες πόσα τέτοια αγρωστώδη χόρτα έχει στο πάρκο μας.

Επίσης, δες πόσο ταιριαστές δίπλα στα νερά του ποταμού είναι οι ιτιές οι κλαίουσες. Τις λατρεύω και αυτές, καθώς ρίχνουν απαλά τα λυγισμένα κλαδιά τους και φτιάχνουν ένα φουσκωτό ομπρελίνο. Όταν ήμουν μικρή παίζαμε με την ξαδέρφη μου κάτω από μία τέτοια ιτιά που έφτιαχνε πελώρια ομπρέλα. Ξέγνοιαστα ανέμελα παιδικά χρόνια, τότε που δε σ’ ένοιαζε τίποτε πέρα από το πόσα πουράκια έμειναν μέσα στο τενεκεδένιο κουτί.

Αν δε θέλεις να κάτσεις σε παγκάκι, μπορείς να την πέσεις στα γρασίδια. Πολλές πράσινες επιφάνειες που σε περιμένουν να αράξεις, να κουτρουβαλήσεις ανάμεσα σε παπάκια ή να σκαρώσεις ένα πικ νικ.

Σε όλο το μήκος του πάρκου θα συναντήσεις και διάφορα γλυπτά. Να, αυτός εδώ ο κύριος για παράδειγμα είναι γλυπτός και κάθεται και ατενίζει.Α, είπα ατενίζει και θυμήθηκα. Στο πάρκο αυτό καθόταν ώρες ατέλειωτες και κοιτούσε τον ποταμό ο Έντκαρ Άλαν Πόε.

Ποιος φροντίζει το πάρκο;

Πρώτα πρώτα, να μην ξεχνάμε ότι το πάρκο το φροντίζουν οι ίδιοι οι πολίτες με το να μην το καταστρέφουν. Αλλά, γιατί να το καταστρέψουν; Ξέρω ‘γω; Εδώ γιατί τα καταστρέφουν; Ούτε αυτό το ξέρω. Επίσης, μπορεί κάποιος να δείξει έμπρακτα το ενδιαφέρον του για τη συντήρηση του πάρκου και την ανάδειξή του. Μπορεί να γίνει μέλος καταβάλοντας μία συνδρομή ή να βοηθήσει εθελοντικά σε εργασίες του πάρκου. Όπως και στο Central Park, ο καθένας μπορεί να υοθετήσει ένα παγκάκι και να το αφιερώσει στο αμόρε του, σε κάποιον εκλιπόντα, στη γειτόνισσα, στη συμπεθέρα του. Αν, δε, σε ενδιαφέρει να δουλέψεις στο πάρκο, να ξέρεις ότι ψάχνουν υπεύθυνο συντήρησης των κήπων και μπορείς να στείλεις το βιογραφικό σου.

Ελπίζω να την ευχαριστήθηκες τη σημερινή βόλτα και να είπες για πολλοστή φορά: “Ααα, κηπολόγιό μου, αν δε είχα και σένανε, τι θα ήμουν στη γή;” Μπορεί αλήτης νάσουνα, νάχες καταστραφεί.

Θυμήσου παλιότερες βόλτες και κάνε ένα πέρασμα να ξαναδείς φωτογραφίες.

• Central Park στη Νέα Υόρκη
• Εξωτικός κήπος στο Μονακό
• Βοτανικός Κήπος Wilhelma στη Στουτγκάρδη
• Κήποι στο Ουζμπεκιστάν
• Κήποι στο Χονγκ Κονγκ

Σου άρεσαν οι φωτογραφίες; Μην ξεχνάς ότι απαγορεύεται να τις πάρεις χωρίς να αναφέρεις την πηγή όπου τις βρήκες, δηλαδή το Κηπολόγιο. Λεπτομέρειες εδώ.

Ο Βοτανικός Κήπος της Νέας Υόρκης βρίσκεται από το 1891 στο Μπρονξ, μισή ωρίτσα από το κέντρο του Μανχάταν. Παίρνεις το μετρό και το λεωφορείο και περπατάς και λιγουλάκι. Και έφτασες!  Ο κήπος δέχεται καθημερινά και όλο το χρόνο επισκέπτες ή κατοίκους της πόλης.  Οι κάτοικοι στο εξωτερικό, που λέτε, συνηθίζουν να βολτάρουν στους βοτανικούς κήπους. Για το λόγο αυτό πολλοί έχουν κάρτες απεριορίστων επισκέψεων στους κήπους. Για να μπορούν να πηγαίνουν όσες φορές θέλουν: μετά τη δουλειά, τα  Σαββατοκύριακα με τη φαμίλια, στο διάλειμμα με το ταπεράκι με τη βέγκι σαλάτα με φύτρες σόγιας, για να οραματιστούν το μέλλον, για να διαβάσουν ένα βιβλίο. Ο τεράστιος αυτός βοτανικός κήπος εκτείνεται σε μία κατάφυτη έκταση 100 εκταρίων και δέχεται κάθε χρόνο 900.000 επισκέπτες.

 Ο βοτανικός κήπος περιλαμβάνει περίπου 20 θεματικούς κήπους, πάρκα και θερμοκήπια με φυτά που ανθίζουν διαφορετικές εποχές του χρόνου. Έτσι, όλος ο κήπος παρουσιάζει ενδιαφέρον και προσελκύει επισκέπτες καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Η μεγάλη βόλτα μέσα στον κήπο μπορεί να γίνει είτε περπατώντας στα ειδικά διαμορφωμένα μονοπάτια (θα σου πάρει πολλές ώρες να τον διασχίσεις από τη μια άκρη στην άλλη), είτε χρησιμοποιώντας το μικρό τρενάκι που ακολουθεί συγκεκριμένο δρομολόγιο και κάνει στάσεις σε προκαθορισμένα σημεία. Εννοείται ότι παίρνεις το τρενάκι! Δεν έχεις χρόνο για χάσιμο. Ενδεικτικό της μεγάλης έκτασης του κήπου είναι ότι ο γύρος του με το τρενάκι, που βέβαια κινείται με χαμηλή ταχύτητα, διαρκεί περίπου μισή ώρα. Η καλύτερη επιλογή είναι να γίνει συνδυασμός και να καλύπτονται κάποιες μεγάλες αποστάσεις με το τρενάκι και να εξερευνά ο επισκέπτης τους επί μέρους κήπους με τα πόδια.

Το μεγαλύτερη μέρος καλύπτει δασική έκταση με πλατύφυλλα και κωνοφόρα είδη, τα οποία είναι πυκνοφυτεμένα και σε ταξιδεύουν μακρυά από την πολύβουη πόλη. Χάνεσαι στις πρασινάδες και δεν μπορείς να συνειδητοποιήσεις ότι παραδίπλα φύτρωσαν ουρανοξύστες.  Εντυπωσιακά ψηλά πεύκα, κέδρους, έλατα, κυπαρίσσια διαμορφωμένα κατάλληλα, με ασυνήθιστους καρπούς και βελόνες θα συναντήσει κανείς στον κήπο με τα καλλωπιστικά κωνοφόρα. Προχωρώντας στον κήπο βρίσκεις συλλογές από διάφορες ποικιλίες από αγριομηλιές, πασχαλιές, μανόλιες και κερασιές. Την άνοιξη το ενδιαφέρον πολιορκούν οι ανθισμένες αζαλέες και οι βολβοί, όπως τουλίπες, νάρκισσοι και ίριδες, φυτεμένοι σε παρτέρι στις άκρες των μονοπατιών.

Ο κάθε επισκέπτης δεν πρέπει να παραλείψει να επισκεφτεί τον τριανταφυλλόκηπο, όπου φιλοξενούνται ποικιλίες σπάνιες, παλιές και από όλο τον κόσμο. Η πολύχρωμη εικόνα ενδείκνυται για πολλές φωτογραφίσεις αλλά και για να ξαποστάσει κανείς σε ένα από τα παγκάκια .

Δε θα μπορούσε να λείπει ένα πλήρες και γεμάτο τροπικά φυτά θερμοκήπιο από τον όμορφο αυτό βοτανικό κήπο. Το θερμοκήπιο, στο οποίο απαιτείται περίπου μία ώρα για να το δει κανείς ολόκληρο με σχετικά γρήγορο ρυθμό και χωρίς χασομέρι, περιλαμβάνει φυτά τροπικών περιοχών, κάκτους, παχύφυτα και φοινικοειδή. Αποτελείται από αυτοτελή τμήματα όπου επικρατούν και οι ανάλογες συνθήκες υγρασίας και θερμοκρασίας για το είδος των φυτών που φιλοξενούνται. Δε λείπουν, φυσικά, και συλλογές από διάφορα είδη ορχιδέας που κρέμονται από το ταβάνι.  Γύρω από το θερμοκήπιο υπάρχουν λίμνες με νούφαρα πολλών ειδών και άλλα υδρόβια φυτά που πλέουν ανέμελα. Μέσα στο χώρο του κήπου σε ένα επιβλητικό κτίριο λειτουργεί η πιο σημαντική και πληρέστερη βιβλιοθήκη του κόσμου γύρω από τα φυτά και την κηπουρική.

Οι μικροί εξερευνητές του βοτανικού κήπου έχουν τη δυνατότητα να χαρούν τον ειδικά διαμορφωμένο “Παιδικό κήπο περιπέτειας” όπου μαθαίνουν για το περιβάλλον, τα φυτά, τα μυστικά για σωστή διατροφή και παίζουν σε ένα μαγικό τοπίο κάτω από τα δέντρα. Άλλωστε, οι μαθητές επισκέπτονται με το σχολείο τους συχνά τον κήπο στα πλαίσια των μαθημάτων και υπάρχει και ειδικός χώρος για να κολατσίσουν, να μελετήσουν και να ξεκουραστούν. Αυτό λέγεται εκπαιδευτική εκδρομή με το σχολείο! Στον βοτανικό κήπο λειτουργούν όλο το χρόνο προγράμματα με μαθήματα κηπουρικής, βοτανικής και ανθοδετικής. Οι Νεοϋορκέζοι μπορούν να τα παρακολουθήσουν για να γίνουν σοφοί κηπουροί και να περάσουν ευχάριστα την ώρα τους.

Σου άρεσαν οι φωτογραφίες; Λάτρεψες το κείμενο; Μην ξεχνάς ότι απαγορεύεται να τα αντιγράψεις χωρίς να αναφέρεις την ακριβή πηγή όπου τα βρήκες, δηλαδή το Κηπολόγιο, με το συγκεκριμένο url. Λεπτομέρειες εδώ.

Στα  νησιά οι κήποι είναι πάντα διαφορετικοί. Ο ελεύθερος χώρος συνήθως – σχεδόν πάντα – δεν είναι σκεπασμένος με γρασίδια, καθώς δεν υπάρχει και πολύ νερό για να ποτιστούν και να συντηρηθούν. Λείπουν τα γρασίδια, λείπει και το σκέτο χώμα. Και τη θέση τους παίρνουν το τσιμέντο και οι πολλές και πυκνοτοποθετημένες γλάστρες. Γλάστρες όλων των ειδών και των μεγεθών. Τα φυτά είναι ποικιλία από αυτά που αποκαλώ “τα φυτά του χωριού”. Είναι φυτά που συναντάς κλασσικά σε χωριά, που τα φύτεψαν πριν χρόνια οι νοικοκυρές και θεριεύουν όλο και περισσότερο. Είναι βολβώδη ή εποχιακά που τα έσπειραν κάποτε, και από τότε βγαίνουν μόνα τους την κατάλληλη εποχή.

Ο νησιώτικος κήπος έχει και μια αροκάρια σε μια ακρίτσα του. Η αροκάρια είναι ένα κωνοφόρο δέντρο και μοιάζει με ελατάκι.

Στα παράθυρα δε λείπουν γλάστρες με βασιλικό, βίνκα και άλλα ανθισμένα φυτάκια. Θέλει λίγη προσοχή όταν πας να ανοίξεις το παντζούρι, βέβαια.

Λουλούδια σε διάφορα χρώματα θα βρεις μέσα στις γλάστρες:  ζίνιες, κορέοψις, σελόζια, λειρί του πετεινού, σολάνο, σουρφίνιες, ιβίσκος κτλ κτλ. Ποιο σου άρεσε πιο πολύ;

Στους τοίχους σκαρφαλώνει η αγαπημένη βίντατζ μπιγκνόνια καπένσια.

Και φυσικά: αυλές, μονοπατάκια, είσοδοι με γλάστρες! Πολλές γλάστρες!

Και φυσικά, αυτό που σου υποσχέθηκα από την αρχή: το καλοκαίρι στα νησιά είναι η χαρά της μπουκαμβίλιας!

Σου άρεσαν οι φωτογραφίες; Λάτρεψες το κείμενο; Μην ξεχνάς ότι απαγορεύεται να τα αντιγράψεις χωρίς να αναφέρεις την ακριβή πηγή όπου τα βρήκες, δηλαδή το Κηπολόγιο, με το συγκεκριμένο url. Λεπτομέρειες εδώ.

Να πέσει το βίντεο.

Οι γλάστρες συνήθως δεν έχουν καμία σημασία αν είναι πλαστικές, κόκκινες, πράσινες ή κεραμικές. Δε τις δίνει κανείς σημασία.  Στις αυλές μαζεύονται αροκάριες, μεγάλες σεφλέρες και μαστιχιές με βελούδινα κατακόκκινα λουλούδια  να κρέμονται στα σκαλοπάτια.

Σκαλοπάτια υπάρχουν, δε τα αφήνουμε ποτέ άδεια. Εδώ τώρα επιλέξανε λουλούδια σε σαρανταδώδεκα διαφορετικά χρώματα και τα γεμίσανε. Η μαύρη είναι πετούνια. Τέλος, βλέπουμε τη βιγόνια γεμάτη πολλά λουλούδια.

Σε καμία περίπτωση δε λείπουν οι ορτανσίες σε όλα τα πιθανά χρώματα: λευκές, ροζ, μοβ, μπλε, λίγο ροζ, πολύ ροζ, σκούρο μπλε, σκούρο μοβ.

Συνεχίζουμε το πρόγραμμά μας με πολλά λουλούδια σε αυλές και κήπους.

Σου άρεσαν οι φωτογραφίες; Λάτρεψες το κείμενο; Μην ξεχνάς ότι απαγορεύεται να τα αντιγράψεις χωρίς να αναφέρεις την ακριβή πηγή όπου τα βρήκες, δηλαδή το Κηπολόγιο, με το συγκεκριμένο url. Λεπτομέρειες εδώ.